Komunikacja pośrednia- czym jest i jak na nas wpływa?

Najlepszym i największym przykładem komunikacji pośredniej jest Internet. Blogi, czy fora internetowe stanowią świetny przykład porozumiewania się adresata z odbiorcami. Nadawca umieszczając informacje czy komunikaty na swojej stronie pozwala na swobodne odczytanie ich przez osoby trzecie. Sieć sama w sobie pozostaje obojętna wobec tych informacji i nie wprowadza do nich żadnych zmian. Wymiana informacji jest uzależniona w tym przypadku od czasu i przestrzeni oraz dostępności funkcji podmiotów, które uczestniczą w komunikacji. Do przykładów komunikacji pośredniej należą także prasa czy telewizja. Są to środki masowego przekazu, dzięki którym odbiorca przestaje być tylko pasywnym odbiorcą i inicjatorem aktu komunikacji, staje się aktywny w doborze, a także ocenie odbieranych informacji.

            Wracając do przykładu szerokiego przekroju informacji w Internecie możemy dostrzec, że pełni on funkcje magazynu informacji i narzędzia do jej dystrybucji. Informacje zbierane w Sieci są udostępniane po zauważalnym, ale praktycznie nieograniczonym czasie. Co daje nam możliwość ciągłego dostępu do informacji w nim zawartych.

Podczas komunikacji za pośrednictwem Internetu (mail, komunikatory społeczne, fora) informacja, która zostaje wysłana przez nadawcę dociera do odbiorcy po pewnym czasie, co pozwala w pewnym sensie na przygotowanie przez niego odpowiedzi bez presji czasu (jak ma to miejsce podczas komunikacji synchronicznej). Odbiorca stwarza tym samym warunki jej świadomej modyfikacji, np. ukrycia naturalnych odruchów w chwili nadawania oraz odbioru korespondencji. Co może dawać pewien obraz przekłamania prawdy i naturalnych odruchów. Ta anonimowość w Internecie daje nam wolność zachowań, które są często bardziej śmiałe lub agresywne, częściej łamane są tu zasady społeczne.

Atrybutami w komunikacji pośredniej jest między innymi opóźnienie dostępu do materiału względem czasu jego opublikowania, czy też możliwość wielokrotnego odbierania tego samego materiału i niezmienność treści tych materiałów przez okres ich udostępniania. Komunikację pośrednią cechuje także wysoki poziom intencjonalności oraz to, że nadawca nie widzi bezpośredniej reakcji odbiorcy, brak tu sprzężenia zwrotnego, gdyż odbiorca ma ograniczoną możliwość nadania informacji zwrotnej, a nadawca często jej nie oczekuje.

Komunikacja pośrednia jest, zatem porozumiewaniem się za pomocą mass mediów. Naturalne środki przekazu (dźwięk, głos) są w niej zastąpione elektronicznymi informacjami przez radio, komputer czy telewizję.

 Bibliografia:

Z. Nęcki, Komunikacja międzyludzka, Wydawnictwo Profesjonalnej Szkoły Biznesu, Kraków 1996r.

Podsumowanie akcji "Marzycielska Poczta"

Za Wami jak i za Nami pracowite dni związane z akcją „Marzycielska Poczta”. Wszystkim zaangażowanym serdecznie dziękujemy i oświadczamy, iż na pewno odbędą się kolejne edycje owej akcji. 

Tegoroczną edycję uroczyście uważamy za zamkniętą i udaną, gdyż w urnie znalazło się blisko 200 listów i kartek, członkowie koła również przyłączyli się do życzeń, zrobiono kartki i napisano listy. 

 

JESZCZE RAZ WSZYSTKIM ZAANGAŻOWANYM DZIĘKUJEMY!!!

WESOŁYCH ŚWIĄT !!!

Wystąpienie na Międzynarodowym Seminarium...

W dniu 27 listopada 2013 r. w Rzeszowie odbyło się  Międzynarodowe Seminarium Kół Naukowych i ich Mentorów pt. „Rodzina – centrum świata”, organizowane przez międzywydziałowe Studenckie Koło Naukowe Familologów Uniwersytetu Rzeszowskiego. Podczas Seminarium zostały poruszone zagadnienia dotyczące kluczowych wartości w rodzinie i społeczeństwie oraz propagowania problematyki prorodzinnej - kwestie związane z diagnozą obrazu tej podstawowej komórki społecznej, profilaktyką zagrożeń i patologii, z jakimi borykają się członkowie rodziny, a także możliwość niesienia im pomocy, opieki i wsparcia.

W Konferencji udział wzięli: Monika Białas, Patryk Białas którzy wystąpili
z referatem pt. „Rodzina homoseksualna – nowy trend czy zagrożenie?”, a także Katarzyna Kwolek z referatem pt. „Późne macierzyństwo. Dylematy i perspektywy. Analiza przypadku”.

W lutym 2014 roku przewiduje się wydanie recenzowanej monografii z owego seminarium.

INTERWENCJA KRYZYSOWA

INTERWENCJA KRYZYSOWA

Kryzys

to przejściowy stan nierównowagi wewnętrznej, wywołany przez krytyczne wydarzenie bądź zdarzenie losowe lub wydarzenie życiowe, wymagający istotnych zmian i rozstrzygnięć.

CECHY kryzysu:

•   Obecność zarówno zagrożenia, jak i szansy

• Powszechność i wyjątkowość

• Skomplikowana symptomatologia

• Możliwość rozwoju i zmiany

• Brak panaceum i szybkich rozwiązań

• Konieczność wyboru.

FAZY kryzysu:

• Faza szoku, niedowierzania;

• Faza reakcji emocjonalnych - jest to faza, która przechodzi płynnie i można do niej wrócić;

• Faza pracy nad kryzysem  - „Jak radziłeś sobie w innej trudnej sytuacji? Co robiłeś?” – dajemy osobie nadzieję na przyszłość, delikatnie mówimy o różnych możliwościach;

• Faza nowej orientacji - mamy z nią do czynienia, gdy osoba sama sobie radzi, natomiast zadaniem osoby wspierającej jest być w pobliżu, aczkolwiek powoli wycofywać się.

Interwencja kryzysowa

  polega na umiejętnym wkroczeniu

we właściwym momencie

w sytuację osobistą ofiary kryzysu,

by opanować (a nie rozwiązać!) problem.

Podczas przeprowadzania interwencji kryzysowej ważne jest

ZAPEWNIENIE BEZPIECZEŃSTWA

fizycznego:

- odizolowanie od źródła zagrożenia (agresora),

- udzielenie pomocy przedmedycznej, wezwanie pogotowia, itp.,

- ograniczenie dostępu osób postronnych do osoby poszkodowanej;

psychicznego:

- nie należy zostawiać osoby poszkodowanej samej,

- informowanie osoby poszkodowanej o tym, co się dzieje i co może się wydarzyć w najbliższym czasie,

- należy zadbać o podstawowe potrzeby potrzebującego (zaspokojenie głodu, pragnienia, itp.),

- osoba powinna mieć możliwość wyrażania swoich potrzeb i emocji.

PRZEPIS na skuteczną interwencję kryzysową:

• Działaj natychmiast!

• Przejmij kontrolę!

• Zadbaj o wsparcie – poszukaj sieci powiązań osoby/osób poszkodowanej z rodziną, znajomymi; wtedy taką osobą „prowadzimy za rękę” do konkretnej osoby,

• Wydawaj dyspozycje!

• Zadbaj o realizację.

JAK WSPIERAĆ EMOCJONALNIE?

• Zainteresuj się osobą w kryzysie.

• Okaż zrozumienie, akceptację, empatię.

• Bądź zrównoważony.

• Bądź bezpośredni.

•  Nie oceniaj.

• Nie obarczaj nikogo poczuciem winy.

• Nie składaj obietnic.

• Stwarzaj okazje do podejmowania decyzji.

JAK OSIĄGNĄĆ POROZUMIENIE?

• ü  słuchaj

•  powtarzaj kluczowe słowa

•  parafrazuj

•   proś o wyjaśnienie

•   pytaj bezpośrednio

•   nazywaj emocje.

NALEŻY UNIKAĆ:

• dawania rad

•  pocieszania

•  perswadowania

•  zbyt wczesnego podawania leków (np. uspokajających)

• tłumienia reakcji emocjonalnych

• wymuszania szybkich reakcji

•  bagatelizowania ostrych objawów reakcji kryzysowych.

Bibliografia:

Richard K. James, Burl E. Gilliland, Strategie interwencji kryzysowej, Państwowa Agencja Rozwiązywania Problemów Alkoholowych, Wydaw. Edukacyjne PARPA, Warszawa 2005.